ΠΑΜΕ ΡΩΜΗ! Κόντρα στα προγνωστικά, στη λογική (αν υπάρχει κάτι τέτοιο στο φούτμπολ...)  και τη ροή του αγώνα η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης (και του κόσμου συνεπώς...), το σύνολο που έχει σκοράρει 147 γκολ την σεζόν ως τώρα, η ποδοσφαιρική ομάδα του FC BARCELONA, θα διεκδικήσει το τρίτο ευρωπαϊκό της τρόπαιο σε διάστημα 17 ετών! Μετά από ένα ματς για γερά νεύρα κατάφερε να πάρει την πιο "X"ρυσή ισοπαλία της ιστορίας της με 1-1 κόντρα στην Chelsea σε ένα χρονικό σημείο που δεν μας έχει συνηθίσει τη φετινή σεζόν: στις καθυστερήσεις! Το φαλτσαριστό σουτ (με το εξωτερικό...) του Αndres Ιniesta καρφώθηκε στο «παράθυρο» του Cech κι αποτέλεσε την θεώρηση του διαβατηρίου για την «Αιώνια Πόλη». Δεν ήταν όμως μόνο αυτό που μας έμεινε από το χθεσινό ματς: Το σημαντικότερο (ίσως όσο κι η πρόκριση στον έκτο τελικό Πρωταθλητριών της ιστορίας μας) είναι η επίδειξη χαρακτήρα μεγάλης ομάδας με «βαριά» φανέλα! Από...μαντέμι! .Αν και με 10 παίκτες από το 65' οι Καταλανοί δεν τα παράτησαν και στην τελευταία... ζαριά πήραν την παρτίδα! Ναι μεν οι Άγγλοι φωνάζουν για δύο πέναλτι (και δικαίως...) αλλά να θυμηθούμε τι έγινε στο πρώτο ματς; Ή γιατί αποβλήθηκε ο Αbidal; Θα ήταν ποδοσφαιρική αδικία η πλέον θεαματική ομάδα όχι μόνο της Γηραιάς Ηπείρου αλλά και της υφηλίου ολάκερης να μείνει εκτός τελικού. Έστω και την ύστατη στιγμή η «στρογγυλή θεά» της έδειξε την εύνοιας της. Λογικό μετά από τόσα «χαϊδέματα» όλη τη σεζόν...Και στο φινάλε δεν θα απολογούμαστε για ποδοσφαιρικό «κυνισμό» (επειδή για πρώτη φορά τη φετινή σεζόν κάναμε λιγότερες ευκαιρίες από την αντίπαλο μας...) κόντρα στους εφευρέτες του!

Πρo ημερών σε συναυλία της Penya προέβλεπα ενώπιον μερικών εξ υμών ότι δεν είναι η φετινή η ευρωπαϊκή χρονιά της ποδοσφαιρικής ομάδας του FC BARCELONA...Τυπικά...Είχα γράψει άλλωστε εδώ μετά την «τεσσάρα» επί της Bayern πως για μένα ήδη είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης! Στις συνειδήσεις των ποδοσφαιρόφιλων... Το είπε ο πρώην τεχνικός των Βαυαρών, συμφώνησε ουσιαστικά ο Ferguson λέγοντας πως η μεγαλύτερη απειλή για την ομάδα του προέρχεται από την Καταλωνία. Το παραδέχθηκε κι ο τεχνικός της Chelsea μιλώντας για την καλύτερη ομάδα του κόσμου! Δεν το λέγε για να μας...κοιμίσει! Αλήθεια έλεγε...Όπως κι εγώ. Δεν είχα όμως κατά νου το αποτρόπαιο χθεσινό σενάριο. Φανταζόμουν ...μονότερμα, κάποια ελαφρότητα που παραδοσιακά μας διέπει και να... ψαχνόμαστε όπως έχει ξανασυμβεί! Κάποιοι από σας με ρωτάγατε ρητορικά: «ποιος θα μας σταματήσει;» Την απάντηση την πήρατε χθες: Οι άντρες με τα μαύρα! Αυτή την ομάδα των 142 γκολ σε επίσημα ματς, το "θηρίο" αναδείχθηκε ισόπαλο,  xωρίς γκολ, με το "Γιάννη" από το ...Λονδίνο! Ο οποίος από το φόβο του έγινε...Γιαννάκης! "Κρύφτηκε" αλλά δεν του έφτανε αυτό...Ήθελε το ...Γερμανό του!  Ότι δεν θα' παιζαν έδρα Stark και ...σία το' ξερα. Ότι θα άφηναν το physical (τι ωραία που ακούγεται αντί για σκληρό...) game των αντίπαλων, το φανταζόμουν. Αλλά ότι ενώπιον του προέδρου της ΟΥΕΦΑ δεν θα τηρούσαν ούτε τα προσχήματα και θα συμπεριφέρονταν στον Καταλανικό αθλητικό κολοσσό σαν σε ...ελληνική ομάδα δεν το διανοούμουν!

Στα ημιτελικά του Champions League ήμασταν από την προηγούμενη εβδομάδα...Το ζητούμενο στο ματς του Allianz Arina ήταν να έρθει το «εισιτήριο» στα χέρια της ποδοσφαιρικής ομάδας του FC BARCELONA με τον πλέον πειστικό τρόπο και να αφήνει αρραγές το μέτωπο της προοπτικής πως οι «μπλαουγκράνα» στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες της σεζόν στην σημαντικότερη διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης δεν θα παρίστανται απλά αλλά βρίσκονται εκεί γιατί το αξίζουν κι έχουν στόχο πιο λαμπερό: Το Τσάμπιονς Λιγκ. Το τρίτο της ιστορίας τους, λίγους μήνες πριν συμπληρώσουν 110 χρόνια ένδοξου βίου. Από αυτή την άποψη το τελικό 1-1 δεν λέει πολλά...Εκείνο που λέει όμως είναι η εμφάνιση που ήταν «επαγγελματική». Μιας ομάδας «προγραμματισμένης» για πρόκριση. Ακόμη και με τον προπονητή στην εξέδρα και τον Vilanova στον πάγκο η Μπάρσα άντεξε την αρχική πίεση της Βayern που είχε πολλά ν' αποδείξει και γρήγορα έφερε το ματς στα μέτρα της. Ήταν καλύτερη (ειδικά στην επανάληψη...) και ενδεχομένως - έστω κι από ...σπόντα - έδειξε να βρήκε ένα σχήμα για να "περπατήσει" στα δύσκολα και απαιτητικά σε «χαμαλοδουλειές» παιχνίδια από δω και στο εξής. Τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Primera...

Δεν υπάρχουν λόγια...Για να περιγραφούν τα συναισθήματα περηφάνιας και ποδοσφαιρικού μεγαλείου που αισθάνονται οι socios κι απανταχού φίλοι του συλλόγου με το όνομα FC BARCELONA! Ωστόσο θα αποπειραθώ με λέξεις - με ελάχιστες πιθανότητες να τα καταφέρω - ν' αποτυπώσω το πώς βίωσα την ποδοσφαιρική ,,, παράσταση των "μπλαουγκράνα" κόντρα στην FC Bayern Munchen. Το τελικό 4-0 από μόνο του εξασφαλίζει «ψυχρά» κι ουσιαστικά την πρόκριση στην 4αδα του Champions League (για 3η φορά στα τελευταία 4 χρόνια...) αλλά δεν επαρκεί για να γίνει αντιληπτό το τι συνέβη χθες στο Camp Nou. "Πονάει πάντα η πρώτη φορά" διατείνονται οι "Τρύπες" και συμπληρώνουν "καμιά φορά πονάει για πάντα!". Αγνοώ το χρονικό διάστημα που θα χρειαστούν οι Βαυαροί για να επουλώσουν τα τραύματα της πρώτης τους ήττας κόντρα στην Μπάρσα σε 5 αγώνες αλλά η μόνη που δεν πόνεσε ήταν η "στρογγυλή θεά"που αν είχε... στόμα θα ...γκρίνιαζε μόνο όταν δεν ήταν σε πόδια παικτών μας! Η ομάδα του Pep Guardiola ήταν να την πιεις στο ...ποτήρι. Βγαλμένη από τα πλέον μύχια όνειρα μας κι από τις ενδοξότερες σελίδες της ιστορίας της «χάζεψε» την πρωταθλήτρια Γερμανίας (και κάτοχο 4 Πρωταθλητριών μην το ξεχνάμε...) με μια εμφάνιση που θα μπει το δίχως άλλο στην ανθολογία των καλύτερων της. Το σημαντικότερο όμως είναι άλλο. Στην συνείδηση μου - και πιστεύω όλων όσων έχουν απλά «μυρωδιά» του αντικειμένου - ενθρονίστηκε ήδη... Πρωταθλήτρια Ευρώπης! Ανεξαρτήτως αν στις 27 Μαϊου κρατάει ο Κάρλες Πουγιόλ το κύπελλο με τα «μεγάλα αυτιά» στα χέρια του...Έχοντας παίξει την καλύτερη μπάλα της σεζόν (μακράν) αποθεώνει τον "βασιλιά των σπορ". Κι εγώ εκείνη...